برای استفاده از تمامی امکانات انجمن و مشاهده ی آنها بایستی ابتدا ثبت نام کنید
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 از مجموع 1
  1. #1
    جمله مورد علاقه ندارد
    تاریخ عضویت
    Oct 2012
    محل سکونت
    بین یک مشت دزد
    ارسال ها
    1,293
    سپاس
    15,849
    از این کاربر 28,174 بار در 1,381 پست سپاس گزاری شده

    مقاله | صنعت فیلمسازی بریتانیا جیره خوار هالیوود است


    وقتی صحبت از کار و بیزینس میشود رقابت کردن با Hollywoodسخت خواهد بود.ایالات متحده پس از هندوستان و بالیوودش پرکارترین و کارآمد ترین سینما را در جهان دارد و از نظر میزان هزینه ی ساخت و ریخت و پاش در رتبه ی اول صنعت فیلمسازی جهان ایستاده است.صنعت هالیوود آمریکا به قدری وسیع است که نمیتوان آن را تنها به ایالات متحده محدود کرد و میزان مخارج سالیانه ای که دولت آمریکا صرف ساخت فیلمهای سینمایی میکند از مرزهای ایالات متحده نیز پیش روی میکند و به دور دست ها سفر مینماید.

    در تحقیقی که در سال 2013 توسط پایگاه خبری The Hollywood Reporter برروی 108 فیلم قابل توجه سال صورت گرفت معلوم شد که 70 درصد فیلمهای هالیوود در خاک ایالات متحده فیلمبرداری میشوند.14 درصد در کانادا و 11 درصد درخاک بریتانیای کبیر و 5درصدباقیمانده در کشورهای دیگر پخش میشوند. فیلمهای Gravity ،Fast & Furious 6 و Thor :The Dark World تماماً در سواحل بریتانیا ضبط شده اند ولی محصول ایالات متحده هستند. بریتانیا و کشورهای حومه اش مقصد و محل موردعلاقه ی خیل عظیمی از فیلمسازان آمریکائیست که بساط فیلمسازی خود را به آنجا برده و درآنجا فیلم هالیوودی خود را میسازند،
    این سرمایه گذاری که ازسوی هالیوود بر بریتانیا و اقتصادش وارد میشود باعث شده تا سینمای مستقل این کشور دراین سالها به واسطه ی سرمایه ی تزریق شده از هالیوود و کسب تجربه از فنون فیلمسازی هالیوودی خود تبدیل به یک عنصر بسیار محکم در امر فیلمسازی شود. برای مثال کمپانی پرآوازه ی والت دیزنی را درنظر بگیرید.این کمپانی از سال 2007 تاکنون پولی بالغ بر 2میلیارد و 300میلیون دلار را در خاک بریتانیا خرج کرده است.این تنها پولیست که والت دیزنی در آنجا خرج میکند و استودیوهای Marvel و Warner Bros‌را دراین آمار فاکتور گرفته ایم وگرنه رقم خروجی عددی سرسام آور خواهد بود.

    برروی کاغذ حداقل چیزی که بر همگان مبرهن جلوه میکند اینست که صنعت فیلمسازی بریتانیا درحال انفجار و رشد با حالت تصاعدیست.. یکی از عواملی که در میزان سنجش موفقیت صنعت فیلمسازی یک کشور مورد توجه قرار میگیرد میزان خوشبختی عوامل اجرایی آن صنعت است. در بریتانیا تمام بازیگران،کارگردانها،فیلمب ردارها،موزیسینها،گریمور ها وغیره علاوه بر حضور در پروژه هایی با سود خالص طوری زندگی میکنند که علاوه بر فراهم کردن بهترین زندگی برای خانواده شان مقدار قابل توجهی پول را در حسابهای بانکی خود سرمایه گذاری میکنند و این نشان میدهد که درظاهر صنعت فیلمسازی بریتانیا در سلامت کامل به سر میبرد ولی ....


    البته بااین حرفها بسیاری از منتقدین و کارشناسان براین باورند که هنوز برای بریتانیا زود است که لفظ "صنعت" را درکنار "فیلمسازی" اش داشته باشد.باهم نگاهی به مصاحبه ی Matthew Vaughan ، کارگردان فیلمهای Kick – As$ و X-men:First Class می افکنیم :

    "در انگلستان عمده باور مردم اینست که هدف فیلمسازی تنها ساخته شدن یک فیلم است که بنظر من عقیده ی احمقانه ایست.اگر بخواهیم درمورد صنعت فیلمسازی بریتانیا صحبت کنیم من احتمالاً در رتبه ی یک کسانی قرار میگیرم که ازین صنعت متنفرند...چون ما اصلاً در بریتانیا و انگلستان چیزی به اسم صنعت فیلمسازی نداریم و این درحالیست که خیلی ها میگویند ما یک صنعت فیلمسازی داریم و عمده معذل ما در فیلمسازی اینست که ما برخلاف هزینه های داخلی زیادمان برای فیلمها میزان سود خالص بسیار کمی نصیبمان میشود. ما هنر فیلمسازی مان را از بریتانیایی بودن به هالیوودی بودن تغییر میدهیم.ما به ظاهر صنعت مستقل فیلمسازی خودمان را داریم ولی در عمل ارائه دهنده ی خدمات هالیوود هستیم. ما یک صنعت نیستیم و از طرفی اگر به هالیوودی ها اجازه ی حضور در بریتانیا وفیلمسازی را ندهیم کشورهای فرانسه و ایتالیا گوی سبقت را ازما خواهند ربود و همین به اصطلاح "صنعت فیلمسازی بریتانیا" را هم نخواهیم داشت."
    به گزارش انستیتوی فیلمسازان بریتانیا در سال 2014 مبلغ 1.5میلیارد یورو معادل 2.36میلیارد دلار صرف ساخت فیلمهای بریتانیایی شده است که عمده ی این پول ها ازسوی ایالات متحده و استودیوهای هالیوودی در خاک انگلستان خرج شده اند.صنعت صرفاً باید خودکفا باشد و این چیزی که در بریتانیا به آن لفظ صنعت فیلمسازی داده اند زمانی موفق میشد که پول پروژه های خود را خودش فراهم میکرد و سود حاصل از فروش فیلمهایش به جیب کشور دیگر(آمریکا) نمیرفت. اگر تنها والت دیزنی از ساخت پروژه هایش در انگلستان دست بردارد فیلمسازی بریتانیا فلج خواهد شد.

    بنظرتان چرا باید Matthew Vaughan ازین صنعت مریض بریتانیا ناله کند؟ آخرین فیلم اورا درنظر بگیرید تا حق را به او بدهید. عنوان Kingsman : The Secret Service یک اثر تماماً بریتانیاییست که برای بینندگان سراسر جهان نوستالوژی های آثار جاسوسی برتیانیای کلاسیک را دوباره زنده میکند ولی هیچ استودیوی داخلی انگلیسی حاضر نشده بود تا هزینه های ساخت فیلم داخلی اش را متقبل شود و نتیجه ی کار این میشود که فیلم بریتانیاییست ولی سودش به جیب استودیوی آمریکایی 20th Century Fox میرود.



    مشکل بریتانیا و فیلمسازی اش اینست که هنوز به یک سیمان محکم برای ایجاد پیکره ای ماندگار که بتوان به آن برچسب "صنعت" چسباند را پیدا نکرده اند. چیزی که این مشکل را حل میکند استودیوهای بهم پیوسته ی داخلی هستند که بتوانند خلا های مالی یکدیگر را با یک بودجه ی فراخور بپوشانند و حامی یکدیگر باشند.وقتی J.K.Rowling تصمیم به تبدیل کتب Harry Potter اش به فیلم سینمایی گرفت معلوم بود که هرگز چنین داستانی در خاک بریتانیا به سبب سوء منابع ساخته نخواهد شد و به همین علت حق ساخت تمام کتابهای مجموعه ی هری پاتر به استودیو برادران وارنر فروخته شد. هری پاتر یکی از هزاران پروژه های بریتانیاییست که به دلیل فقدان منابع ساخت و ناکارآمدی بخش هنر بریتانیا تبدیل به اثری هالیوودی شده است.


    سری موفق و پرفروش هری پاتر درانتها توانست 7میلیارد و 700میلیون دلار فروش جهانی داشته باشد.پولی که میتوانست یک تنه جور بسیاری از پروژه های بعدی بریتانیا را بکشد ولی تمام پول بدون لحظه ای درنگ به جیب سران Warner Bros تزریق شد.آیا انگلستانی که تمام هری پاتر تماماً در خاک آن فیلمبرداری شده و 90 درصد بازیگران و عوامل سازنده اش بریتانیایی هستند میتواند به خود ببالد که یک اثر بریتانیایی ساخته است؟ جواب منفیست چراکه همگان هری پاتر را یک محصول آمریکایی/هالیوودی میدانند.


    Edgar Wright‌یکی دیگر از کارگردانهای زخم خورده ی بریتانیاست که باهم نظراتش را میخوانیم :


    "وقتی فیلمهای بریتانیایی با یک مالیات چندمیلیاری حق ساخت در خاک بریتانیا میگیرند دیگر جایی برای فیلمسازان داخلی نمی ماند که فیلمهایشان را بسازند.اگر هم جایی باشد هیچ حمایت کننده ای برایشان وجود ندارد چرا که همکاری با استودیوهای هالیوودی بسیار بصرفه تر از کار با استودیوهای داخلیست و این باعث میشود که بریتانیا هرگز سینمای به معنی واقعی کلمه مستقل نداشته باشد و وابسته به هالیوود باشد."

    هالیوود در سالهای گذشته بستر درخشش بازیگران و فیلمسازان بریتانیایی بوده است. Gareth Edwards‌را درنظر بگیرید. اولین اثر عمده ای که او کارگردانی کرد عنوان علمی تخیلی Monsters بود که با همکاری استودیوی بریتانیایی Vertigo Films ساخته شد و بودجه ی بسیار کم فیلم برکیفیت نهایی اثر تاثیر گذاشت. نتیجه ی این صحبت چیست؟ همین کارگردان از سوی Legendary Pictures هالیوود استخدام میشود تا با بودجه ی 160میلیون دلاری فیلم Godzilla را بسازد. کارگردان دیگر بریتانیایی یعنی Duncan Jones را در نظر بگیرید. او قبل ازینکه با هالیوود شروع به ساخت Warcraft کند فیلم Moon را کارگردانی کرده بود.فیلمی که بودجه اش تنها 5 میلیون یورو بوده است. قابل به ذکر است که فیلم Warcraft با بودجه ی بالغ بر 150میلیون دلار درحال ساخته شدن است.



    از کارگردانهای گفتیم و اندکی به بازیگران اشاره کنیم. بسیاری از ستاره های انگلیسی تبار حال حاضر جهان موفقیتشان را مدیون حضور در آثار آمریکایی هستند.چندوقت پیش سازندگان Spider-Man برای دومین سال پیاپی Tom Holland را بعنوان بازیگر نقش اول خود انتخاب کردند که یک بازیگر بریتانیائیست. سال دیگر که فیلم Batman V Superman:Dawn of Justice اکران میشود شاهد هنرنمایی Henry Cavillــی خواهیم بود که نقش سوپرمن را بازی میکند. هنری نیز یک بریتانیایی الاصل است.

    Benedict Cumberbatch و زوج هنری اش Martin Freeman نیز نتوانستند دربرابر ماشین مکنده ای به اسم MARVEL دوام بیاورند و سال دیگر Benedict را در فیلم Dr.Strange و Martin را در فیلم Captain America:Civil War خواهیم دید.
    بودجه ی ساخت فیلمها در بریتانیا توسط دولت و نه استودیوها تامین میشود. دراین بین تولید کننده ی بریتانیایی آقای Ben Mortimer در برار اظهارات Matthew Vaughan جبهه گیری میکند و میگوید که بریتانیا صنعت فیلمسازی مستقل خود را دارد :

    "همین الآن در خاک بریتانیا پروژه های کوچک با بودجه ی اندک درحال ساخته شدن هستند که هرگز شانس اکران جهانی یا حضور در جشنواره های بین المللی را پیدا نمیکنند.درست است که ما نظم درستی در برخورد با آثار تئاتر و سینمای داخلی نداریم و آثارمان به ندرت در فراتر از مرزهایمان اکران میشوند و سود حاصل بسیار کم است و اکثراً آثار ترسناک و هیجانی ساخته میشوند و مخاطب کمی دارند ولی حداقل کاری هم اگر انجام ندهند ، پول در می آورند. ما صنعت فیلمسازی داریم و اگر نداشتیم آثاری چون Moon و Monsters را نمیتوانستیم بسازیم.ولی متاسفانه این آثار مشتی از خروار هستند.
    فیلمسازی پروسه ی سختی و ریسکی است. پیدا کردن کسی که به حقوق 150هزار دلار درسال قانع باشد بسیار سخت است. سهم زیادی از بودجه ی فیلمهای داخلی از سوی دولت و بنیادفیلمسازان تامین میشود و البته این مبلغ بسیار کم است.من بعنوان یک تهیه کننده همیشه یک قدم به سوی ساخت فیلم برمیدارم ولی باید همراهانم نیز مرا دراین راه یاری کنند. به علت بازار یابی ضعیف فیلمهای داخلی در خارج از کشور ما قادر به ساخت فیلم مستقل خوب نیستیم مگر اینکه دوستانی پولدار داشته باشیم و همین باعث میشود امثال آقای Vaughan صنعت مارا هالیوودی فرض کنند ولی حتی خود آقای Vaughan نیز برای ساخت اثر خود بایستی مبلغی پول از بنیاد فیلمسازی بریتانیا دریافت کند. همین آقا در اواخر دهه ی90 فیلم موفق و بریتانیایی الاصل Lock,Stock and Two Smoking Barrels " را با تهیه کنندگی میکند و بعد از آن زمانهایی بوده اند که او تقریباً از فیلمسازی در خاک کشورش ناامید شده است."

    به گفته ی خود متیو ، بعد از ساخت Lock,Stock آنطور که انتظار میرفت فروشی آیدشان نشد. این ماجرا بعد از ساخت Kick-As$ تکرار شد و بعد از آن به او گفته شد دیگر درسطح سینمای جهانی چیزی نسازد و او به ساخت آثار مخصوص سینمای خانوادگی روی آورد و هردفعه که با شکست مواجه میشد به خود قول میداد که باز نشسته شود. فیلم Kingsman و سود حاصل از آن باعث شد همچنان آینده ای برای Matthew Vaughan وجود داشته باشد ولی چند کارگردان و تهیه کننده ی بریتانیایی هستند که میتوانند دراین شرایط بد سینمای کشورشان دوام بیاورند و همچنان فیلم بسازند؟

    اما سوال اینجاست که چه موقع یک فیلم بریتانیایی محسوب میشود؟ سه عامل اصلی بر جواب این سوال دخیل هستند. اول اینکه فیلم درهرژانر ساخته شود باید گوشه ای از فرهنگ بریتانیایی را بازتاب دهد ، دومین عامل را حضور عوامل سازنده ای میدانند که خودشان اهل کشور انگلستان باشند و سومین عامل استودیوهای سازنده باید داخل کشور باشند و با یورو به حمایت از سازنده داخلی بپردازند.

    باری دیگر به گوشه ای از اظهارات Mat Vaughan می افکنیم:

    من دوست دارم صنعت فیلمسازی کشورم پیشرفت کند و بیش از گذشته به خود متکی باشد ولی اگر هالیوود به خاک ما نیاید دیگر چه چیزی باقی میماند؟قوانین به سرعت درحال تغییرند و من دوست ندارم سخت تلاش کنم و عده ای هالیوودی بیایند و ایده های مرا چپاول کنند چراکه هالیوود همانند باتلاقیست که عده ای خوک را درآن انداخته اند و آن خوک ها بدون درنظر گرفتن اینکه منابع درحال اتمام است سریع و سریعتر تنها کارشان اینست که غذا بخورند. ما بهترین فیلمهارا در جهان میسازیم ولی به اسکار نگاه کنید. چرا ما بااینهمه استعدادی که در کشورمان داریم هیچوقت به جایگاهمان در سطح جهانی مثل اسکار نرسیده ایم؟
    حقیقت امر اینست که بریتانیا هرچه قدر هم استعداد فیلمسازی داشته باشد، صنعتی مستقل برای فیلمهایش ندارد و آثاری چون Jurassic World , Minions , Spy, Entourage , The Longest Ride و غیره به ظاهر بریتانیایی هستند ولی درعمل همگی آثاری هالیوودی به شمار می آیند. هالیوود در حال مکیدن منابع فیلمسازی بریتانیا و بریتانیا در حال جیره خواری از سوی هالیوود است. رابطه ای که تنها برای یک سمت سود ایجاد میکند و سمت دیگر را تا چندسال آینده به ورطه ی نابودی خواهد کشاند.اگر دیر یا زود بریتانیا برای نجات فیلمسازی اش اقدام نکند زمانی میرسد که تمام صنعتش توسط هالیوود بلعیده شده است.!!

    تو ای عالم نمای لعنتی که خودت را عالم میدانی, بیا برو به جلد من و خودت را درآن تکان بده, خواهیم دید که چند مرده حلاجی...!

    مادر_ ماکسیم گورکی


 

 

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به پست ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
  • قدرت گرفته از سیستم vBulletin نسخه ی 4.2.3
  • قالب اختصاصی انجمن TvWorld نسخه ی 1.0
  • طراحی و اجرای قالب : نوژن
  • تمام حقوق مطالب و محتوا برای تی وی وُرلد محفوظ می باشد
Powered by vBulletin® Version 4.2.1
Copyright ©2000 - 2009, Jelsoft Enterprises Ltd.