برای استفاده از تمامی امکانات انجمن و مشاهده ی آنها بایستی ابتدا ثبت نام کنید
صفحه 1 از 5 123 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 از مجموع 48
  1. #1
    جمله مورد علاقه ندارد
    تاریخ عضویت
    Oct 2012
    محل سکونت
    بین یک مشت دزد
    ارسال ها
    1,270
    سپاس
    15,709
    از این کاربر 27,526 بار در 1,355 پست سپاس گزاری شده

    سینمای ایران | بحث و تبادل نظر


    با ورود نخستین دوربین فیلم‌برداری در زمان مظفرالدین‌شاه و ورود آن به ایران سینمای ما آغاز میشود.. نخستین فیلم صدادار فارسی، فیلم دختر لر بود که در سال ۱۳۱۲ خورشیدی توسط اردشیر ایرانی ساخته شد. ورود نخستین دستگاه سینماتوگراف به ایران در سال ۱۲۷۹ هجری خورشیدی توسط مظفرالدین شاه سر آغازی برای سینمای ایران به حساب می‌آید.
    نخستین سالن سینمای ایران در سال ۱۲۷۹ (۵ سال پس از اختراع جهانی آن توسط برادران لومیر) با نام «سینما سولی» که توسط کاتولیک‌ها در شهر تبریزتأسیس شده بود، آغاز به کار کرد؛ اما به دلیل عدم دسترسی به فیلم‌های جدید، در سال ۱۲۹۵ تعطیل شد

    تا سال ۱۳۰۹ هیچ فیلم ایرانی ساخته نشد و اندک سینماهای تأسیس شده به نمایش فیلم‌های غربی که در مواردی زیرنویس فارسی داشتند می‌پرداختند. نخستین فیلم بلند سینمایی ایران به نام «آبی و رابی» در سال ۱۳۰۹ توسط اوانس اوگانیانس ساخته شد.


    اولین‌ها


    • اولین فیلمبردار ایرانی: میرزا ابراهیم خان عکاس باشی (۱۲۷۹)
    • اولین سینمای ایرانی: گراند سینما (۱۳۰۵)
    • اولین فیلم صامت ایرانی: آبی و رابی، اوانس اوگانیانس (۱۳۰۹)
    • اولین فیلم ناطق ایرانی: دختر لر، اردشیر ایرانی (۱۳۱۲)
    • اولین فیلم دوبله فارسی: دختر فراری، اسماعیل کوشان (۱۳۲۵)



    فیلمفارسی اصطلاحی است که اولین بار توسط دکترهوشنگ کاووسی درمجلهٔ فردوسی برای سینمای عامه‌پسند ایران به کار برده شد و مثال معروف آن فیلم گنج قارون است. این اصطلاح به معنای محصولی سینمایی است که مولفه‌هایی همچون داستان‌پردازی عجولانه، قهرمان سازی، رقص و آواز کاباره‌ای بدون ارتباط به داستان، نبود روابط علت و معلولی، عشق‌های غیرواقعی، حادثه پردازی و غیره. این فیلم‌ها عموماً با گرته برداری از سینمای هالیوود و هند و در فضایی ایرانیزه ساخته می‌شدند.

    كاوسی با ساختن «واژه- اصطلاحِ» كاربردی فیلمفارسی، توانست ضدگفتمانی را در برابر گفتمان مسلط آن روزهای سینمای ایران كه از دوره‌ی شروع مجدد در سال ۱۳۲۷ توسط کسانی مثل اسماعیل كوشان، تماماً در حوالی «فیلمفارسی» سیر می‌كرد ایجاد كند... او اصرار می‌كرد كه فیلمفارسی را باید سر هم نوشت و دلیلش هم این بود كه می‌خواست از به‌هم‌آمیزی این دو، مفهوم جدیدی ارائه كند. او با چسباندن «فیلم» به «فارسی» و رسیدن به واژه‌ی «فیلمفارسی» سینمایی را هدف می‌گرفت که به‌زعم خودش نه فیلم بود و نه فارسی؛ بلکه آمیزه‌ای نچسب از این دو بود.


    با نمایش گنج قارون در سال ۱۳۴۴، سینمای فیلمفارسی اوج خود را تجربه کرد و موجی از فیلم‌های «گنج قارونی» سینماهای ایران را درنوردید. این روند طی سال‌های بعد از فرط تکرار به ابتذال کامل کشیده شد و در سال ۱۳۴۸ با ظهور فیلم‌هایی مانندگاو و قیصر تغییری اساسی کرد؛ جریان تازه‌ای ایجاد شد که موج نوی سینمای ایرانلقب گرفت.


    از چپ به راست : اساتید ؛ جمشید مشایخی ، محمدعلی کشاورز ، داریوش ارجمند ، علی نصیریان ، اکبر زنجانپور،‌بهروز وثوقی و سرکارخانم ثریاقاسمی.


    سینمای پس از انقلاب

    بعد از انقلاب طی سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۲ به دلیل نبودن ضوابط تدوین شده فیلمسازی، سینمای ایران تقریباً در وضعیتی نابسامان بسر می‌برد. پس از سال ۱۳۶۲ با تدوین ضوابط فیلمسازی که با توجه به شرایط پس از انقلاب تنظیم شده بود، عناصری چون خشونت و *** را اجباراً از سینمای ایران خارج ساخت و از طرف دیگر به دلیل مصادره بسیاری از سینماها و شرکت‌های تولید فیلم و اعمال نظارت دولتی بر آنها به طور غیر مستقیم نقش عامل سودآوری در سینما کمرنگ تر شد. این عوامل همراه با تکامل کیفی فیلمسازان دهه پنجاه چون عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی تأثیر مثبتی بر روند فیلمسازی در ایران گذاشت که با توجه به محدودیت‌ها، محصولات بدیعی را آفریدند و تحسین منتقدان جهانی را به همراه داشت. در این دوره فیلمسازان جوانی چون محسن مخملباف، ابراهیم حاتمی کیا، جعفر پناهی، مجید مجیدی و ابوالفضل جلیلی که با تمایلات مختلف پا به عرصه فیلمسازی گذاشتند و به مرور با مطالعه و پشتکار توانستند به صورتی هنرمندانه عناصر این هنر را بکار بگیرند، نقش موًثری در این تحول ایفا نمودند.

    همچنین برقراری منظم سالانه دست کم یک جشنواره بین‌المللی فیلم که در بهمن ماه هر سال به نام جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در کشور برگزار می‌گردد نیز در ایجاد علاقه به سینما در قشر جوان کشور از یکسو و توسعه این هنر نقش مهمی ایفا نموده‌است.


    موفقیتهای بین‌المللی سینمای ایران


    • از مهمترین رویدادها:
    • برنده خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنواره فیلم برلین برای فیلم طبیعت بی جان ۱۹۷۴ سهراب شهید ثالث
    • برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه از جشنواره مسکو برای فیلم سفر بهرام بیضایی
    • جایزه خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین برای فیلم باغ سنگی ۱۹۷۶ پرویز کیمیاوی
    • جایزه بزرگ بهترین فیلم جشنواره سه قاره نانت، فرانسه، ۱۹۸۹، به فیلم آب، باد، خاک ساخته امیر نادری
    • جایزه بزرگ بهترین فیلم جشنواره سه قاره نانت، فرانسه، ۱۹۸۵، به فیلم دوندهساخته امیر نادری
    • برنده جایزهٔ نقرهٔ بهترین فیلم جشنواره سه قاره، فرانسه ۱۹۹۳، برای فیلم ساراداریوش مهرجویی
    • جایزه پلنگ طلایی جشنواره فیلم لوکارنو، ۱۹۹۷، به فیلم آیینه ساخته جعفر پناهی
    • جایزه بزرگ بهترین فیلم در جشنواره سه قاره، فرانسه، ۱۹۹۶ به فیلم یک داستان واقعی کار ابوالفضل جلیلی
    • جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن، فرانسه، ۱۹۹۵، به فیلم بادکنک سفید اثر جعفر پناهی
    • برگزیده شدن بچه‌های آسمان جزء ۵ نامزد نهایی جایزه بهترین فیلم خارجی دراسکار ۱۹۹۸
    • جایزه روبرتو روسلینی در جشنواره کن، فرانسه، ۱۹۹۲، به عباس کیارستمی به خاطر مجموعه آثارش. جایزه فرانسوا تروفو در جشنواره فیلم جیفونی، ۱۹۹۲، بهعباس کیارستمی به خاطر مجموعه آثار
    • نامزد نخل طلایی جشنواره فیلم کن برای فیلم زیر درختان زیتون ۱۹۹۴ عباس کیارستمی
    • نامزد جایزهٔ اسکار بهترین فیلمبرداری برای فیلم اویتا ۱۹۹۶ داریوش خنجی
    • برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز برای فیلم دایره جعفر پناهی
    • برنده نخل طلای جشنواره فیلم کن برای فیلم طعم گیلاس ۱۹۹۷ عباس کیارستمی
    • برنده جوایز کلیسای جهانی، تقدیرنامه منتقدان بین‌المللی، بهترین فیلم از نگاه تماشاگران و جایزه ویژه از بیست و یکمین جشنواره فیلم مونترال برای فیلمبچه‌های آسمان ۱۹۹۷ مجید مجیدی
    • برنده جایزه طلایی از جشنواره فیلم توکیو برای فیلم مسافر جنوب ۱۹۹۷ پرویز شهبازی
    • جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن ۲۰۰۰ برای فیلم زمانی برای مستی اسب‌ها بهمن قبادی
    • برنده جایزه منتقدین جشنوارهٔ فیلم لندن ۲۰۰۲ برای فیلم من ترانه ۱۵ سال دارمرسول صدرعاملی
    • برنده خرس شیشه‌ای جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای فیلم لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند ۲۰۰۵ بهمن قبادی
    • برنده خرس نقری برای از جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۰۸ به فیلم دربارهٔ الیاصغر فرهادی
    • برنده خرس طلایی راز جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۱ به فیلم جدایی نادر از سیمین
    • برنده جایزه ویژه فیلم‌های خارجی جایزه گلدن گلوب در سال ۲۰۱۱ به فیلم جدایی نادر از سیمین اصغر فرهادی
    • دریافت جایزه اسکار ۲۰۱۲ بهترین فیلم خارجی زبان برای فیلم جدایی نادر از سیمین اصغر فرهادی
    • دریافت جایزه ستلایت ۲۰۱۱ بهترین فیلم برای فیلم جدایی نادر از سیمین اصغر فرهادی
    • دریافت جایزه سزار ۲۰۱۲ بهترین فیلم خارجی زبان برای فیلم جدایی نادر از سیمیناصغر فرهادی
    • دریافت جوایز بودیل و دیوید دی دوناتلو ۲۰۱۲ بهترین فیلم خارجی زبان برای فیلمجدایی نادر از سیمین اصغر فرهادی
    • دریافت جایزه بهترین فیلم از جشنواره فیلم سیدنی، بهترین فیلم از نگاه مردم درجشنواره فیلم ونکوور، فیلم تحسین شده حلقه منتقدان فیلم نیویورک، بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان از هیئت ملی بازبینی فیلم در سال ۲۰۱۱
    • دریافت جایزه بهترین فیلم بیست وچهارمین جشنواره فیلم شیکاگو آمریکا برای فیلم روز روشن حسین شهابی سال۲۰۱۳
    • دریافت جایزه قرقاول طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا هند درسال ۲۰۱۳ برای بهترین فیلم پرویز مجید برزگر
    • دریافت جایزه قرقاول نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا هنددرسال ۲۰۱۴ برای فیلم روز روشن حسین شهابی


    سالهاست سينماي ايران از مشكلات فراواني رنج مي برد. اين مشكلات موجب شده است كه رفته رفته هنر هفتم كه از قدمت طولاني در ايران برخوردار است مخاطبان خود را از دست دهد و كم كم شاهد سالن هاي خلوت و بعضا بدون تماشاگر سينما باشيم. به اعتقاد بسياري از كارشناسان سينما، يكي از مشكلات اساسي در سينماي ايران، نبود فيلمنامه هاي خوب و جدي است كه اين معضل موجب شده است بسياري از فيلمهاي ما فاقد هرگونه پيام خاص و بار ارزشي باشد.


    به مانند تاپیکهایی که برای کشورهای دیگر (کره ، ژاپن، آلمان و...)در انجمن ایجاد شد این بار فرصت آن را داشتیم تا تاپیکی برای سینمای کشور درانجمن ایجاد کنیم. باشد که موردتوجه شما عزیزان قرار گیرد.

    اهداف تاپیک

    > بحث و تبادل نظر پیرامون سینمای ایران، خوبی ها و بدیهای آن درچارچوب احترام متقابل به نظر دیگران و قوانین سایت.

    > به اشتراک گذاری تجربه ی شخصی خودتان از آخرین فیلم ایرانی که تماشا کردید.

    > مکانی برای مطلع شدن از اخبار سینمای داخل و جلوگیری از ایجاد شدن تاپیک های متعدد در انجمن.(به منظور رعایت قوانین کپی /رایت بعد از درج اخبار درصورت غیراختصاصی بودن حتماً لینک منبع را ذکر نمائید.)

    > محلی برای حمایت از سینمای ایران



    تو ای عالم نمای لعنتی که خودت را عالم میدانی, بیا برو به جلد من و خودت را درآن تکان بده, خواهیم دید که چند مرده حلاجی...!

    مادر_ ماکسیم گورکی


  2. #2
    Money Is The Reason We Exist
    تاریخ عضویت
    Aug 2015
    ارسال ها
    51
    سپاس
    227
    از این کاربر 1,095 بار در 63 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    بنظرم سینمای ایران واسه این بد شده چون اجازه ندارن خیلی چیزها رو بگن، خیلی از مشکلاتِ جامعه رو...
    مشکل از فیلم نامه ی خوب یا کارگردان خوب و غیره نیست چون مطمعناً هنرمندای خیلی خوب و بزرگ و شاید شناخته نشده ای هم توی کشور داریم مشکل از همونجاست که اجازه نمیدن کاری بکنن
    به همین دلیل فیلمها یک حالت غیرطبیعی به خودش گرفته و مخاطبو جذب نمیکنه.
    فیلمهای طنز هم که از همه داغونترن سعی میکنن با هرچیزی مردم و بخندونن..بیشترشون هم ورژن ایرانی کمدیهای خارجیه!!
    مثلاً "همه چی آرومه" که کپی شده از فیلم "خماری" بود یا "چپ دست" از "50 قرارِ اول"!!!واقعاً خجالت داره!
    I think I'll miss you forever
    Like the stars miss the sun in the morning skies



  3. 23 کاربرِ زیر از paisen94 بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  4. #3
    تاریخ عضویت
    Aug 2011
    محل سکونت
    اینترنت
    ارسال ها
    421
    سپاس
    1,499
    از این کاربر 4,058 بار در 429 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    بزرگترین معضل هنر ما به خصوص سینما همین ممیزی و سانسور ها و یا در شکل کلی نبود آزادی بیان و دیکتاتوری حاکم بر جامعه است...

    وقتی آزادی عمل نداشته باشن چطوری باید فیلمی بسازن که منعکس کننده وضعیت واقعیه جامعه است......

    البته این سانسور ها و رفتار در خصوص سینما فقط مختص بعد انقلاب نیست...

  5. 17 کاربرِ زیر از hamed224 بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  6. #4
    ٌ
    تاریخ عضویت
    Jan 2014
    محل سکونت
    کرج
    ارسال ها
    727
    سپاس
    8,477
    از این کاربر 9,525 بار در 755 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    بر خلاف دوستان فکر میکنم، ایراد اساسی تر از این حرفاست، نه به آزادی بیان ربطی داره و نه به دیکتاتور حاکم بر جامعه، هنرمند واقعی در هر شرایط حرف های خودش رو میزنه، نقطه تاریک سینمای ایران زد و بند ها و فهیم پنداری بسیاری از دوستانی هست که وارد این هنر میشن. انقدر از این دسته آدم ها توی کشور زیاد شده که نه تنها سینما که هنرهای دیگه ام تحت تاثیر این موضوع هستند، کافیه به آثار شعرا نویسندگان خواننده ها و کلا هنرمندان این چند سال اخیر نگاه کنید، مخاطب رو به شدت احمق فرض میکنند و با فضا سازی و جبهه سازی توسط منتقدا و سایت ها (که الان بفور در فضای مجازی هستند) آثار سخیفشون رو با برچسب شاهکار و متفاوت و جهانی و ... از پهنا در حلق مخاطب فرو میکنند. به هر حال تا این قشر احمق رخت از هنر نبندند وضع همینه و ما باید در حسرت یک کار خلاقانه و هوشمندانه بمونیم.


  7. 21 کاربرِ زیر از Julie بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  8. #5
    تاریخ عضویت
    Aug 2011
    محل سکونت
    اینترنت
    ارسال ها
    421
    سپاس
    1,499
    از این کاربر 4,058 بار در 429 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    نقل قول نوشته اصلی توسط Julie نمایش پست ها
    بر خلاف دوستان فکر میکنم، ایراد اساسی تر از این حرفاست، نه به آزادی بیان ربطی داره و نه به دیکتاتور حاکم بر جامعه، هنرمند واقعی در هر شرایط حرف های خودش رو میزنه، نقطه تاریک سینمای ایران زد و بند ها و فهیم پنداری بسیاری از دوستانی هست که وارد این هنر میشن. انقدر از این دسته آدم ها توی کشور زیاد شده که نه تنها سینما که هنرهای دیگه ام تحت تاثیر این موضوع هستند، کافیه به آثار شعرا نویسندگان خواننده ها و کلا هنرمندان این چند سال اخیر نگاه کنید، مخاطب رو به شدت احمق فرض میکنند و با فضا سازی و جبهه سازی توسط منتقدا و سایت ها (که الان بفور در فضای مجازی هستند) آثار سخیفشون رو با برچسب شاهکار و متفاوت و جهانی و ... از پهنا در حلق مخاطب فرو میکنند. به هر حال تا این قشر احمق رخت از هنر نبندند وضع همینه و ما باید در حسرت یک کار خلاقانه و هوشمندانه بمونیم.
    به نظر من که خیلی ربط داره ، شما مثلا نویسنده ایی رو در نظر بگیر که میخواد یه دو سال از عمرشو صرف نوشتن کتابی بکنه

    هر لحظه باید نگران این باشه که چه چیزی باید ننویسه که دچار ممیزی نشه ، با تمام این خود سانسوری ها باز هم میبینیم

    کسی که کاری رو ارائه میکنه اینقدر ممیزی بهش میدن که اصلا کتابش از فرم اصلی خارج میشه....حالا اصلا اگر مجوز چاپ بهش بدن



    حالا اینو بیار تو سینما وقتی مثلا کسی بخواد فیلمی متناسب با مسائل روز جامعه بسازه موضوعاتی مثل اختلاس یا خیلی از موضوعات

    دیگه که مطمئنا از اکرانش جلو گیری میشه یا ممیزی های شدید فیلم از بین میره و جز ضرر مالی چیزی به همراه نداره (مث فیلم سگ کشی)....

    خوب چرا باید توقع داشته باشیم سینمای ما از این که هست باید بهتر باشه....

    اخه ما هنرمند و کارگردان و ظرفیت خوبی برای ساخت فیلم ،خوب داریم ولی انگیزه ایی برای کارکردن ندارن الان چندوقته بیضایی فیلم نساخته


    باز به نظر من با این همه فشار و این همه کم وکاستی ها سینما ایران بسیار موفق عمل کرده که تا حالا زنده مونده ...


    و یکی دیگه از معضلات سینما تعداد کم سینما در کشوره ، به خصوص در شهر های کوچیک که امکانات تفریحی کمه ،وجود یک سینما

    میتونه دلگرمی خوبی باشه ،

  9. 15 کاربرِ زیر از hamed224 بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  10. #6
    To Make The Unknown Known
    تاریخ عضویت
    Apr 2015
    محل سکونت
    Unknow City
    ارسال ها
    158
    سپاس
    2,004
    از این کاربر 2,014 بار در 158 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    # بنظرم حرفای همه دوستان درست است ، مشکل سینمای ما یکی و دوتا نیست ! البته اهم و فی الاهمی میشود بحث کرد
    بنظر من "اصلا ما سینما نداریم!" // سینما اصلا در کشور ما مسئله جدی ایی نیست ، بعضی جاها هم اصلا مسئله نیست ! باری به هر جهت و از سر موج است !
    اگر سینما برایمان مسئله بود ( برایشـــــــان ) ، برنامه های مثلا سینمایی ، نقدی ، حتی زرد اخباری ساعات 3 شب ، 12 شب ، 5 صبح و ... نمایش داده نمیشدن ! همین هاشونم پر از خزعبل و ترس و چفنگیات !! این دوره باید رد پای همین برنامک های مثلا سینمایی رو توشبکه 4 که انگار بچه ناخلف صدا وسیماست پیدا کرد ! اونم تو زمان های مرده مردم !

    مشکلات ماشالله اینقدر زیادن که نمیدونم کدوماشو تو این بخش اول حرفام بیارم !!

    از ممیزی و سانسور شروع میکنم ... // بنظرم ممیزی و سانسور اصالتا چیزی بدی نیست ! در اینجا ممیزی با امد و رفت مدیر و مسئول و دولت و ... عوض میشود ! یک دولت چپی است ! یکی راستی است ! یک فلان یکی بهمان ! این که نشد ممیزی ! ارشاد هر 4 سال یکبار با مدن وزیر جدید دستورالعملش عوض میشود ! نگاهشان عوض میشود ! یک کلام ممیزی اینجا شخصی و سطحی و از سر ترس و بی اعتمادی به مردمه . بنظرم ممیزی فقط باید در جهت حفظ منافع ملی و ارزش های مردم باشه نه چیز دیگه ای !
    تو ایران نمیشه بری سمت یه موضوع خاصی سریع فریاد وا اسلاما بلند میشه !

    دو فیلمنامه های فاجعه بار ! فیلمساز های درپیت و منورالفکر !
    95 % فیلم های این چند وقته کلا ارتباطی با مخاطب نداره ! از مردم کاملا جداست ! معلوم نیست چیست ! ؟! عوام پندارانست یا عوام زده ! برای خواص است ؟!؟!؟! ... چیه ؟
    با اشاره به حرفای دوست بالا نگاه از بالا به پایین فیلمساز به مردم ، عقب مانده فرض کردن مردم ( جای غلط دوربین ) نتیجه ای بهتر نداره ! یه گروهی جمع میشن با ژست های مضخرف و خود درشت پنداری و پر ازتقلید یه چی میسازن و 10000 نفر میرن میبینن و به به چه جه ! ( مثلا همین هنر و تجربه )
    ارتباط با مخاطب همینجوری رو ب زوال داره میره ! فیلمسازی که مسئلش مردم نیست ! از ونک به پایین نیامده ! از دل جامعه و درد ها و خوشی های مردم خبر نداره و فقط مترش یک سری چرندیاته نمیتونه فیلم عامه پسند جذاب و بسازه !
    فیلمنامه خوب کم نیست ! متاسفانه فقط میرن دست میزارن رو فیلمنامه های بد ... با حتی بعضا خوبش هم با کلی زدن از سر و تهش تبدیل میشه به یک اثر بــــد ...
    فیلمسازی که جیبش به شیلنگ بیت المال و دولت وصله و عملا اسمش فساده ... ( یه ظرف کثیف هی توش اب معدنی بریز بازم کثیفه )

    بدبختی بعدی بلد نبودن سینما ... خیلی هاشون که کلا سینما بلد نیستن ! // فرمول : فیلمنامه خوب + تیم خوب >> باید قائدتا بشه یک اثر خوب ! اما میشه یک اثر بــــــــد ، پرمدعا و پر شعار ... چرا ؟ چون بلد نبوده سینماگونه حرفشو بزنه ! یا اینور بوم یا اونور بوم شده ! مدیومی به اسم سینما توش نیست ! خیلی هست از این دسته فیلم ها که دیدیم ( شروع خوب و ادامه و پایان افتضاح ) تهش یا پشیمون شدیم از دیدن فیلم یا براش افسوس خوردیم که یک اثر قوی چطور اینقدر ضعیف شد

    # برنامه دیشب خندوانه که اقای ایوبی رو اورده بود یه حرف زد که به معنی واقعی کلمه خندوانه بود !!!! اینکه سینمای ما 80 % رشد مخاطب داشته !!! اگه مخاطب هست کو صف بلیط فروشی ؟ کو سالن های پر ؟ باید هر سال یکبار وایسیم یه فیلمی مث کلاه قرمزی و مدرسه موشها بیاد دوزار بفروشه ! هنوز عقاب ها با توجه به بازدید مردم و بلیط فروشی اون زمان پر فروش ترین فیلم تاریخ ایرانِ ... کجاش رشد و ارتباط با مخاطبِ ؟؟؟ خود رامبد داشت گرینپاچ میکرد !... >> دیگه خسته شدم فعلا << ...


  11. 16 کاربرِ زیر از UNKNOW بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  12. #7
    جمله مورد علاقه ندارد
    تاریخ عضویت
    Oct 2012
    محل سکونت
    بین یک مشت دزد
    ارسال ها
    1,270
    سپاس
    15,709
    از این کاربر 27,526 بار در 1,355 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    محمد رسول الله @سینما



    قبل از شروع دیدن بزرگترین پروژه ی سینمایی ایران به خودم گفتم من یک از دنیا بی خبرم و هیچ چیزی از اسلام و پیامبر و تاریخی که براین امت گذشته نمیدونم.وارد سینما شدم و بااین ذهنیت خودم رو آماده ی شنیدن داستان پیامبر اسلام از دهان مجیدمجیدی کردم.

    این فیلم 175 دقیقه ای سه بخش داره که اولیش درحدود نیم ساعت از وضعیت مسلمانان در تبعید شعب ابی طالب رو نشون میده ، فلش بک میزنه به دوران تولد تا 12 سالگی پیامبر و دوباره برمیگرده به دوران حال و من همچنان هیچی از اسلام و تاریخ و پیامبرش نمیدونم و این میشه اولین ایراد فیلم که 80 درصد از نحوه ی روایت داستان و فیلمنامه براین مبنا نوشته شده که مخاطب ما حداقل میدونه شعب ابی طالب کجا بوده ، چرا بوده ، عهدنامه ی قریش چیه و این درمن مخاطب که به اصطلاح خودم رو به نفهمی میزنم و میخام برای اولین بار یک چیز اسلامی نگاه کنم کمی مشکل ساز میشه ولی خب اگر از قبل کمی تاریخ اسلام رو مطالعه میکردم میتونستم بهتر بااین اثر ارتباط برقرار کنم (درتمام مدت فیلم خودم رو جای یک مسیحی یا یک بی دین و هرچی که بهش میگید گذاشتم..از اون سمت ماجرا بهش نگاه کردم.)

    داستان فیلم پراز فریاد ها و نشون دادن مشکلات دوران اولیه اسلام بود. مجیدی درفیلمی که ساخت به راحتی میشد ملاحظه کرد که هرآنچه در چنته داشت رو روی میز گذاشت و کاملاً خودش رو تخلیه کرد و هرچی از کارگردانی بلد بود رو برروی پرده ی سینما تابوند و این مورد باعث خوشحالیه مخاطب خواهد بود. راویه داستان که ابوطالب پدر حضرت علی بود بیشتر از خود پیامبر در فیلم به چشم میومد .یعنی نوع به تصویر کشیدن داستان به شکلی بود که درپایان فیلم بیشتر چهره ی ابوطالب در ذهنمون باقی موند تا تجسم پیامبر.

    پیامبر دراین فیلم از جلو فیلمبرداری نشد و تماماً حفظ احترام ایشان برقرار بود و علت اعتراض برخی از مردم داخل کشور یا خارج رو بابت این سادگی و لطافتی که مجیدی در خلق شخصیت به خرج داده رو درک نمیکنم.
    سکانس های اکشن فیلم خیلی بهتر از اینها میتونست اتفاق بیوفته.کسانی که سریال Rome رو تماشا کرده باشن میدونن که اون سریال چقدر سکانسهای اکشن خشک و بی حالی داشت. محمدرسول الله هم مثل ROME در نماهای اکشن ضعیف عمل کرد.

    دومین ایراد فیلم این بود که درسکانس هایی که به زبان غیر پارسی مثل عبری در فیلم دیالوگ گفته میشد زیرنویس فیلم اونقدر بی کیفیت بود یا تو پس زمینه ی سفید لوکیشن محو میشد که مقداری از دیالوگهای زیرنویس شده ی فیلم رو از دست میدادیم.

    فیلمبرداری اثر یک شاهکار بی بدیل بود.نحوه ی حرکت دوربین بصورت عبور از ریل فیلمبرداری ، حرکت از نماهای بسته ، دوربین روی شانه ی شخصیت ها و ضبط لوکیشنهایی با جلوه های بصری متنوع و موسیقی متنی شاهکاری که در پس زمینه درحال اجراست باعث میشه که شاهد یکی از فوق العاده ترین فیلمبرداری ها و موسیقی متنهای سینمای ایران باشیم.
    نورپردازی کمی اغراق آمیز کارشده بود و خب فضای معنوی فیلم میطلبیداین بخش رو نادیده رد میکنم ولی از تمایل بیش از حد مجیدی در استفاده از جلوه های ویژه نمیشد گذشت. دراین فیلم به نظر من بیش از حد از جلوه های ویژه استقاده شد. جلوه هایی که خیلی خوب بودن و مخاطب نفهمی مثل من رو به وجد میاوردن ولی برای کسی که چیزی از معجزه ی پیامبر و چشم برزخی و تماشای جهان به دیدی دیگر حالیش نیست (مخاطبان بلاد کفر J ) این چیزها یه جورایی تداعی کننده ی اثر سخیفی چون Noah خواهد بود .

    بهرحال نکات مثبت فیلم به نسبت موارد منفیش بسیار زیاد بود . فیلم رو طوری پایان دادند که درانتها پیام و رسالت پیامبر اسلام که بخشی از "آیه الکرسی" در اون قرائت شد رو به مخاطب رسوند و مصداق عاقلان را اشارتی کافیست را تداعی کرد و درعین حال یک دوراهی برای پایانش قرار داد که اگر روزی نسخه ی دومش ساخته شد (شنیده بودم سه گانه خواهد بود.) دست های کارگردان بسیار باز است و اگر روزی توفیق ساختش نبود هم چیزی برای پشیمونی باقی نذاشته بود چون که درهمین 175 دقیقه به قدر کافی از خوبی های اسلام پیامبر در معرض نمایش عموم قرار گرفت.

    نمره : 8.5 از10
    تو ای عالم نمای لعنتی که خودت را عالم میدانی, بیا برو به جلد من و خودت را درآن تکان بده, خواهیم دید که چند مرده حلاجی...!

    مادر_ ماکسیم گورکی

  13. 29 کاربرِ زیر از anzalichi بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  14. #8
    winter is coming
    تاریخ عضویت
    Jun 2014
    ارسال ها
    897
    سپاس
    11,887
    از این کاربر 15,792 بار در 957 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : آخرین فیلمی که دیدم | قوانین در پست اول


    رخ دیوانه



    یه فیلم فوق العاده. واقعا از سینمای ایران قطع امید کرده بودم فقط کافیه این فیلم رو ببینید تا نظرتون عوض شه
    داستان فیلم درمورد چند تا جوونه که تو دنیای مجازی با هم اشنا میشن و سرقرار همدیگه رو میبینن و...
    اگه اهل غافل گیری هستین بدون شک نیازتون رو ارضا میکنه. یه داستان پر از هیجان و غافل گیریه
    مصداق تیکه ی ایرجه با این تفاوت که ژانر فیلم وسترن نیست
    نقل قول نوشته اصلی توسط Irag نمایش پست ها

    »
    یه وسترن معمولی نبود یه وسترن تئاتری هیچکاکی بود. چسبید اونم حسابی!
    هم از لحاظ داستانی و هم از لحاظ بازی واقعا کارشون خوب بود و در اخر 8.5 از 10.
    پزشکان کشف میکنند هرانچه که وجود دارد مهندسان خلق میکنند هر انچه را که وجود ندارد.


  15. #9
    winter is coming
    تاریخ عضویت
    Jun 2014
    ارسال ها
    897
    سپاس
    11,887
    از این کاربر 15,792 بار در 957 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : آخرین فیلمی که دیدم | قوانین در پست اول


    گس



    ^ داستان با یه فضای تلخ و ساکت شروع میشه. رابطه سرد زن و شوهر که ناشی از خیانت مرده ـه و...
    فکر کنم نویسنده ی این فیلم میخواسته بگه همه ی مردا خیانت کارن. به جز راننده ی تاکسی(موتور) که 1 دقیقه بیشتر نشونش نداد بقیه ی مرد ها رو از دم خیانت کار نشون داد.
    ^ کل داستان فیلم حول خیانت و عواقبش میگرده. از لحاظ داستانی خیلی قوی نبود ولی فیلم خوبی بود فضای فیلم رو دوست داشتم. یه درام تلخ
    ^ فیلم دو تا نکته ی خوب داشت یکی بازی بسیار زیبای هنرمندا و یکی هم طرز بیان داستان و مشخص کردن نوع ارتباطی که نشون میده همه چیز به هم ربط داره
    داستان از یه زن شروع میشه که بعدش میره روی شوهرش که دکتره و بعدش منشی همون دکتر و ... مجموعه ای از ارتباط ها که اخرش میفهمیم این زنجیره دایره واره و همه چیز به نقطه ی اول داستان برمیگرده
    ^ در کل فیلم بدی نبود (خوب هم نبود) میشه تحملش کرد فکر کنم همون نمره ی 5.4 که تو imdb گرفته مناسبش باشه.
    پزشکان کشف میکنند هرانچه که وجود دارد مهندسان خلق میکنند هر انچه را که وجود ندارد.

  16. 19 کاربرِ زیر از Davinci بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


  17. #10
    This Wound Won't Seem to Heal
    تاریخ عضویت
    Oct 2015
    محل سکونت
    SKH
    ارسال ها
    140
    سپاس
    1,852
    از این کاربر 2,366 بار در 142 پست سپاس گزاری شده

    پاسخ : سینمای ایران | بحث و تبادل نظر

    با تشکر از دوستان بابت معرفی فیلم ها
    درسته که فضا جوریه که نمیشه خیلی از مسائل رو مطرح کرد اما کسانی مثل اقای تبریزی که با ساختن فیلم هایی مثل لیلی با من است و یا مارمولک سینما رو تکون دادن توی همین مملکت زندگی میکنن
    این وضع رو به نظرم نمیشه به یک نفر نسبت داد چون از اون مسئولی که اجازه ساخت نمیده بگیر تا نویسنده ای که هیچ خلاقیتی نداره و تهیه کننده ای که در عین خرج کم به فکر پرکردن جیبشه و یا کارگردانی که سررشته ای از سینما نداره, همه و همه تو این وضع اسف بار دخیلن
    حالا یه سری کم تر یه سری بیشتر

  18. 11 کاربرِ زیر از sky-boy بخاطرِ این مطلب مفید سپاس گزاری کرده اند :


 

 
صفحه 1 از 5 123 ... آخرینآخرین

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به پست ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • شما نمی توانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
  • قدرت گرفته از سیستم vBulletin نسخه ی 4.2.1
  • قالب اختصاصی انجمن TvWorld نسخه ی 1.0
  • طراحی و اجرای قالب : نوژن
  • تمام حقوق مطالب و محتوا برای تی وی وُرلد محفوظ می باشد
Powered by vBulletin® Version 4.2.1
Copyright ©2000 - 2009, Jelsoft Enterprises Ltd.